Vaak leer je pas door verdriet wat echt bij jou hoort.     

Juist door de breuken leer je jezelf echt kennen. 

(Benedicte Wells, Het einde van de eenzaamheid)

 

 

Rouw, zo heb ik geleerd, is eigenlijk gewoon liefde.

Het is alle liefde die je wilt, maar niet kúnt geven.

Je rouwt om ingrijpende verliezen in je leven: om een overleden geliefde, om verloren toekomstdromen, om een scheiding of ziekte.

Het zit ín je, maar ook óm je en het scheidt je misschien van de mensen en dingen die je lief zijn.

 

Ik loop graag een stukje naast je of achter je, op jouw pad, om het verlies te helpen integreren in je verdere leven. Want dat is het proces: je draagt het met je mee; het wordt onderdeel van wie je bent.

 

Daarnaast werk ik veelvuldig als opleider van vrijwillig rouwbegeleiders en in diverse beroepsgroepen waar professionals in aanraking komen met verlies.