Wat rest een mens aan het einde van zijn of haar leven? Als alle lagen zijn afgepeld, maskers afgezet, de laatste schil gevallen, dan blijft de kern over   het meest essentiële van de mens.

Als het einde in zicht is, hoe kijkt een mens dan terug op zijn leven?

Losse eindjes, onafgewerkte rafels – in ieders leven komen ze voor.

 

Ik help graag daarover in gesprek te gaan, zowel met de mens die moeite heeft om het leven los te laten of de naasten die zich geen raad weten met het naderende verlies.

Ik vorm graag een bedding aan die gesprekken en aan het uiten van emoties, vanuit de visie dat ieder mens recht heeft op waardig en vredig sterven.

 

 

Daarnaast werk ik op dit gebied als opleider: bij diverse Hospices, voor een keten verpleeginstellingen en een ouderenbond leid ik vrijwillige stervensbegeleiders op.